Muzyka Ala di Meoli jest doprawdy niezwykła. Bardzo dużo dla odbioru jego twórczości zależy od okoliczności – decydujących o poziomie skupienia – w jakich jest słuchana. Gdy zachodzi potrzeba rozdzielenia koncentracji, w odbiorze dominuje gitara ze swą niezwykłą barwą i niepowtarzalną ekspresją. Tak jest np. podczas jazdy samochodem, szczególnie w dłuższej trasie. Lecz gdy wszelkie bodźce zewnętrze ustaną (ciemny pokój, słuchawki na uszach), wtedy uderza niezwykłe bogactwo dźwięków, którego wcześniej nie można było wyłapać z powodu rozdzielenia koncentracji.
Kliknij tytuł aby przeczytać cały tekst.
niedziela, 15 listopada 2009
Al Di Meola, Consequence of Chaos
Etykiety:
muzyka,
recenzja Stacja Kultura
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz